To jeden z cytatów z książki „Miłość” Ignacego Karpowicza, którą omawialiśmy podczas wczorajszego spotkania DKK. Lektura wzbudziła sporo emocji i różnorodnych opinii. Większości uczestników książka się podobała, choć pojawił się również głos, że sama idea utworu jest interesująca, ale jego przekaz nie do końca przekonuje.
Podczas dyskusji rozmawialiśmy o różnych obliczach miłości, potrzebie bliskości i akceptacji. Poruszyliśmy temat braku tolerancji wobec relacji homoseksualnych oraz życia w zakłamaniu, często wynikającego z lęku przed oceną, odrzuceniem i niezrozumieniem. Zastanawialiśmy się, jak społeczne oczekiwania wpływają na ludzkie wybory i dlaczego czasem tak trudno żyć w zgodzie z własnymi uczuciami.
Nie zabrakło również rozmowy o wątkach biograficznych autora oraz o tym, jak osobiste doświadczenia mogą przenikać do literatury.
Spotkanie po raz kolejny pokazało, że każdy może odczytywać tę samą książkę na swój sposób, a różnorodność opinii wzbogaca dyskusję i pozwala spojrzeć na poruszane tematy z wielu perspektyw.