Jesteś tutaj:

Czar dawnych fortepianów - koncert czwarty

Data: 13.12.2017 r., godz. 15.00    82
W dniu 10 Grudnia 2017 roku w Miejskiej Sali Koncertowej odbył się czwarty koncert z cyklu „Czar dawnych fortepianów”.
W dniu 10 Grudnia 2017 roku w Miejskiej Sali Koncertowej odbył się czwarty koncert z cyklu „Czar dawnych fortepianów”. Wystąpiła dla nas Yuko Kawai, która zagrała na fortepianie Pleyel z 1842 r., identycznym z instrumentem używanym przez F. Chopina. Koncert poprowadziła Pani Agata Mierzejewska. Wstęp do koncertu nt. Fryderyka Chopina pt. "Naczelny u nas poeta" (cytat z C. Norwida) wygłosił Waldemar Smaszcz - wybitny znawca literatury, w tym szczególnie poezji polskiej XX wieku, wieloletni przyjaciel ks. Jana Twardowskiego, autor wielu bardzo wartościowych książek i esejów (napisał m.in. o spotkaniach ks. Jana Twardowskiego z muzyką Chopina), a przy tym niezrównany mówca. 
Kilka słów o artystce: 
YUKO KAWAI

Jako pierwsza zaprezentowała światowe prawykonanie Koncertów fortepianowych e-moll i f-moll Chopina w wersji na fortepian solo według Wydania Narodowego. Od 2001 r. kontynuuje historyczny projekt “Chopinissimo”, seria recitali wszyskich dzieł Chopina w oparciu o Wydanie Narodowe.
“Śmiało można uznać, że liryzm przenikający jej pełną śpiewności grę godny jest Lipattiego”
The Art of Records, 2008
Yuko Kawai prowadzi intensywną działalność koncertową, wystepuje m.in. w Filharmonii Narodowej, Tokyo Opera City Takemitsu Memorial, Hamarikyu Asahi Hall, Suntory Hall. W 2010 r. odbyła tournée po Japonii z Kwartetem Filharmonii Warszawskiej, podczas którego wykonywała Koncerty fortepianowe Chopina. W tym samym roku wystąpiła w cyklu programu telewizyjnego pt.”Yuko Kawai talks about Chopin National Edition (vol.1-13)” dla CLASSICA JAPAN TV. W 2011 r. ten program otrzymał prestiżową nagrodę “The 1st Satellite Broadcasting Association Award”.
Urodziła się w Nagoi (Japonia). Gra na fortepianie od piątego roku życia. Uczyła się w Okazaki w prefekturze Aichi. W trakcie studiów podyplomowych w Aichi została zauważona przez przebywającego wówczas w Japonii prof. Jana Ekiera. Rezultatem spotkania był przyjazd pianistki do Polski w 1991 roku, kontynuacja studiów w Akademii Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem prof. Jana Ekiera i uzyskanie dyplomu tej uczelni w 1994 roku.
W 1995 roku Yuko Kawai zdobyła III nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Mariańskich Łaźniach. W październiku tego samego roku wzięła udział w XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie. Pomimo, ze nie została laureatką, zdobyła uznanie jurorow, publiczności oraz krytyków muzycznych.
Tuż po konkursie ukazały się artykuły poświęcone jej grze, m.in. publikacje znanego krytyka Janusza Ekierta ("Gasną Gwiazdy" i "Krajobraz po bitwie"), a w I Programie Polskiego Radia - specjalny program poświęcony artystce. W lutym i marcu 1996 roku odbyła czternastokoncertowe tournée po Polsce.
Często zasiada w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów "Artur Rubinstein in Memoriam" w Bydgoszczy, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina in ASIA oraz Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Juliusza Zarębskiego.
Dokonała licznych nagrań płytowych dla wytwórni Platz, Imagine oraz BeArTon. Jej utrwalone na płytach interpretacje muzyki Chopina są wysoko cenione, m.in. japoński miesięcznik muzyczny CHOPIN uznał jej nagranie Sonaty h-moll Chopina (album BeArTon-u Lento... i inne utwory) za jedną z najlepszych zarejestrowanych fonograficznie interpretacji tego utworu, a japoński miesięcznik Record Art bardzo wysoko ocenił jej wszystkie dotychczasowo wydane płyty.
W 2008 r. Yuko Kawai wykonała w Nagoya oraz w Anjo cykl recitali obejmujący wszystkie sonaty Mozarta. W 2009 r. odbyło się z jej udziałem japońskie prawykonanie Koncertu fortepianowego As-dur op.127 F.Kalkbrennera.
Od ponad 10 lat prowadzi także działalność publicystyczną, pisząc regularnie dla najważniejszych japońskich czasopism muzycznych artykuły o muzyce Chopina.
Yuko Kawai ma doświadczenie w grze na instrumentach historycznych. Koncertowała i nagrywała na fortepianach: Pleyel 1830, Pleyel 1842, Érard 1845, Pleyel 1846, Érard 1852, Érard 1855, Pleyel 1869.